This is the place where you can personalize your profile!
But, how?
By moving, adding and personalizing widgets.
You can drag and drop to rearrange.
You can edit widgets to customize them.
The left side has widgets you can add!
Some widgets you can only access when you get a premium membership.
Some widgets have options that are only available when you get a premium membership.
We've split the page into zones!
Certain widgets can only be added to certain zones.
"Why," you ask? Because we want profile pages to have freedom of customization, but also to have some consistency. This way, when anyone visits a deviant, they know they can always find the art in the top left, and personal info in the top right.
Don't forget, restraints can bring out the creativity in you!
Now go forth and astound us all with your devious profiles!
Evim bir sahil kasabasında kışın kimselerin olmadığı..Yazın insanların pis konuşmalarına şahit olduğum bir yerde..Bir sabah gene her zaman ki gibi dershanene gitmek için evden çıktım.Gözlerim uyku uyku uyku diyordu adeta..otobüs durağında oturdum.Böyle arabalar sürekli geciyor geciyor..Acaba neden kimse yolun ortasında birden fren yapmıyor diye piskopatca düşüncelerle boğulmaya başladım...
Otobüsüm geldiğinde bindim.Başımı cama dayadım ipodumu cıkardım fakat kulaklıklarım yoktu.Yanıma oturan kızın ipod vardı ve dinlemiyordu."insanlık ölmedi" cümlesi aklına gelmiş olcak ki."al benim kulaklılığımı" dedi. Bende aldım.Dinlemeye başladım..Gözlerim dolu dolu mezarlıktan gecerken Tanrı'ya beni aldığında defterde hiç bir günahım olmaması için bir yalvarış gecirdim icimden...
Dershaneye giden caddeye geldim..Kahveler,butikler,uzun yola gidecek insanlar...O kadar ne gözüküyor ki üst gecitten derse gec kalacağımı bile bile köprüde demirlere yaslandım ve ucu bucağı yokmuş gibi duran E5 'e baktım..Böyle biri alsada beni görsemi mutlu olurum yok yanımda oturup götüreceği yerleri anlatsamı daha mutlu olurdum diye düşündüm...Hıı unutmadan ben bu ikilemin cevabını hala bulamadım...
Dershaneye geldiğimde içime bir sıcaklık geldi..Arkadaşlarım arkamdan "Ceren!!" diye bağrıyorlardı ve bana yakın olanlar gelip öpüyordu Günaydınlar V.sler içinde derse girdim..Oturduğum yerde hoca geldi dersi dinlemediğimi anladım çünkü gene o duygu tepresti ve tepkilerini vermeye başladı.."Uzaktan bir ses geliyor ama ne olduğunu anlamıyor ve anlamıyordum".. Konuşuyor ama ne konuşuyor? Hayat hep "E" şıkkımı? tek şıklı bir felsefemi biz o felsefedeki piramitlermiyiz..
Ders bitiminde herkezden boştum..İçimde ne üzüntü ne mutluluk vardı..Eve giderken gene aynı köprüden gectim..Durdum,yola baktım..Aklıma takılan takılan sorunun cevabını bulduğumu anladım..kesinlikle ama kesinlikle "Yanımda durup gideceğimiz yerleri anlatmalıydı o biri.." Ben gidemem demiyorum zaman istiyorum..Gelip almaya kalktıklarında daha zaman var demeyi öğrenmeliyim bişeylerin farkındayım ve olmayı başardım.
Eve geldiğimde bilgisayar ve boyama kalemlerim cizimlerim testlerim arasında kaldım.Onun için de gene sahile gittim ve kumsala oturup test çözdüm eve geldim koltukta resimlerimi boyadım ve son durak ! Bilgisayarımda..HarryPotterCafe'nin huzur verici havasını soludum...
Vesa..
[Deliyiiim biliyoruuum ]
-- Ohh the time has come for my dreams to be heard..
Otobüsüm geldiğinde bindim.Başımı cama dayadım ipodumu cıkardım fakat kulaklıklarım yoktu.Yanıma oturan kızın ipod vardı ve dinlemiyordu."insanlık ölmedi" cümlesi aklına gelmiş olcak ki."al benim kulaklılığımı" dedi. Bende aldım.Dinlemeye başladım..Gözlerim dolu dolu mezarlıktan gecerken Tanrı'ya beni aldığında defterde hiç bir günahım olmaması için bir yalvarış gecirdim icimden...
Dershaneye giden caddeye geldim..Kahveler,butikler,uzun yola gidecek insanlar...O kadar ne gözüküyor ki üst gecitten derse gec kalacağımı bile bile köprüde demirlere yaslandım ve ucu bucağı yokmuş gibi duran E5 'e baktım..Böyle biri alsada beni görsemi mutlu olurum yok yanımda oturup götüreceği yerleri anlatsamı daha mutlu olurdum diye düşündüm...Hıı unutmadan ben bu ikilemin cevabını hala bulamadım...
Dershaneye geldiğimde içime bir sıcaklık geldi..Arkadaşlarım arkamdan "Ceren!!" diye bağrıyorlardı ve bana yakın olanlar gelip öpüyordu Günaydınlar V.sler içinde derse girdim..Oturduğum yerde hoca geldi dersi dinlemediğimi anladım çünkü gene o duygu tepresti ve tepkilerini vermeye başladı.."Uzaktan bir ses geliyor ama ne olduğunu anlamıyor ve anlamıyordum".. Konuşuyor ama ne konuşuyor? Hayat hep "E" şıkkımı? tek şıklı bir felsefemi biz o felsefedeki piramitlermiyiz..
Ders bitiminde herkezden boştum..İçimde ne üzüntü ne mutluluk vardı..Eve giderken gene aynı köprüden gectim..Durdum,yola baktım..Aklıma takılan takılan sorunun cevabını bulduğumu anladım..kesinlikle ama kesinlikle "Yanımda durup gideceğimiz yerleri anlatmalıydı o biri.." Ben gidemem demiyorum zaman istiyorum..Gelip almaya kalktıklarında daha zaman var demeyi öğrenmeliyim bişeylerin farkındayım ve olmayı başardım.
Eve geldiğimde bilgisayar ve boyama kalemlerim cizimlerim testlerim arasında kaldım.Onun için de gene sahile gittim ve kumsala oturup test çözdüm eve geldim koltukta resimlerimi boyadım ve son durak ! Bilgisayarımda..HarryPotterCafe'nin huzur verici havasını soludum...
Vesa..
[Deliyiiim biliyoruuum
--
Ohh the time has come for my dreams to be heard..
--
Ohh the time has come for my dreams to be heard..
--
# et puis...
# ... un rêve sans étoiles est un rêve oublié
e t s y │ b l o g
Previous Page12345...Next Page